การพัฒนานโยบาย Soft Power ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่

Abstract

บทความการวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของนโยบาย Soft Power ในจังหวัดแพร่ 2) วิเคราะห์ความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อนโยบาย Soft Power และ 3) เสนอแนะแนวทางการพัฒนานโยบาย Soft Power ให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed-Methods Research) โดยเน้นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกตเชิงปฏิบัติการ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) จำนวน 25 คน ประกอบด้วย ผู้บริหาร เจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ (อบจ.) ผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการ และนักวิชาการ โดยมีพื้นที่ศึกษา ณ บ้านปทุมเหมืองหม้อ ตำบลเหมืองหม้อ จังหวัดแพร่ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)

ผลการศึกษาพบว่า

ปัจจัยความสำเร็จคือทุนทางวัฒนธรรมที่โดดเด่นของจังหวัดแพร่ โดยเฉพาะอัตลักษณ์ไทลื้อ เช่น ผ้าทอและภาษา รวมถึงการมีส่วนร่วมของชุมชนในฐานะเจ้าของและผู้สร้างสรรค์เนื้อหา ปัจจัยขับเคลื่อนที่สำคัญคือนวัตกรรมการออกแบบผลิตภัณฑ์ การตลาดดิจิทัล และการสนับสนุนด้านงบประมาณและโครงสร้างพื้นฐานจาก อบจ.แพร่ ความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียส่วนใหญ่ยอมรับว่านโยบาย Soft Power เป็นเครื่องมือยกระดับเศรษฐกิจฐานราก แต่เสนอแนะให้ อบจ.แพร่ เพิ่มความชัดเจนในการกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จ (KPIs) และเน้นการสร้างแพลตฟอร์มการตลาดและการประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง พร้อมพัฒนาทักษะด้านภาษาและดิจิทัลให้กับผู้ประกอบการชุมชน แนวทางการพัฒนาควรเน้นการบูรณาการโดยการจัดตั้งศูนย์ประสานงาน Soft Power เพื่อเชื่อมโยงภาครัฐ เอกชนและชุมชน พร้อมเปลี่ยนไปใช้กลยุทธ์การตลาดเชิงประสบการณ์ (Experiential Marketing) ที่เน้นการขายเรื่องราวและวิถีชีวิต และกำหนดให้มีแผนการอนุรักษ์วัฒนธรรมควบคู่ไปกับแผนเศรษฐกิจเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน