กระบวนการเสริมสร้างจิตสาธารณะของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์

Authors

  • Sriwichittra Meenangua Graduate of Mahachulalongkornrajavidyalaya Phrae campus
  • Raweerose Sricompa Graduate of Mahachulalongkornrajavidyalaya Phrae campus
  • Phromares Kaewmola Graduate of Mahachulalongkornrajavidyalaya Phrae campus

Keywords:

กระบวนการ, เสริมสร้าง, จิตสาธารณะ, วัดและชุมชน, พื้นที่สาธารณะ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการมีส่วนร่วมของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคในกระบวนการเสริมสร้างจิตสาธารณะของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ และเพื่อศึกษากระบวนการเสริมสร้างจิตสาธารณะของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอ ตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) คือ การวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กลุ่มตัวอย่าง 395 รูป/คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) การสัมภาษณ์เชิงลึกและสนทนากลุ่มย่อย กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 26 รูป/คน

ผลการวิจัยพบว่า

1) การมีส่วนร่วมของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า อยู่ในระดับปานกลางทุกด้าน ตามลำดับเรียงจากมากไปหาน้อย ด้านการมีส่วนร่วม ด้านสมานัตตตา ด้านอัตถจริยา ด้านปิยวาจา และด้านทาน โดยความสัมพันธ์ของวัดและชุมชนในทางบวกที่มีทิศทางเดียวกัน

2) ปัญหาและอุปสรรค ในกระบวนการเสริมสร้างจิตสาธารณะของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ พบว่า บริบททางสังคมและวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปของประชาชนมีผลต่อจิตสำนึกในการมีส่วนร่วมในกิจกรรมจิตสาธารณะและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมจากสังคมชนบทไปเป็นสังคมเมืองทำให้เกิดการแข่งขันกันมากขึ้น แนวทางการพัฒนา คือ ควรจัดกิจกรรมพัฒนาความรู้ด้านจิตสาธารณะ โดยนำหลักธรรมสังควัตถุ 4 มาประยุกต์ใช้ในกิจกรรมจิตสาธารณะ

3) กระบวนการเสริมสร้างจิตสาธารณะของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอ ตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ พบว่า 1) ด้านการมีส่วนร่วม มีการต่อยอดจากการกิจกรรมชุมชนสืบสานขนบธรรมเนียมประเพณีทางพระพุทธศาสนา และการจัดกิจกรรมสร้างสรรค์เพื่อการพัฒนาสังคม 2) ด้านทาน มีการให้ บริจาคเงินและสิ่งของ 3) ด้านปิยวาจา เน้นการปลูกฝังศีลธรรมจริยธรรมที่พัฒนาด้านการพูด เพื่อให้ทุกคนสามารถใช้สติในการควบคุมพฤติกรรมทางลบ 4) ด้านอัตถจริยา มีกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ที่มีเป้าหมายเพื่อฟื้นฟูความสัมพันธ์ของวัดและชุมชน และ 5) ด้านสมานัตตตา มีการประพฤติและปฏิบัติด้านจิตสาธารณะอย่างสม่ำเสมอ

References

กัลยา วานิชย์บัญชา และฐิตา วานิชย์บัญชา. (2561). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. พิมพ์ครั้งที่ 31. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์สามลดา.

ดวงเดือน พันธุวนาวิน. (2543). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม: การวิจัยและการพัฒนาบุคคล. พิมพ์ครั้งที่ ๓, กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ปรียาพร โพธิผล. (2561). การพัฒนาวิถีการดำเนินชีวิตตามหลักสังคหวัตถุ ๔ ของนักศึกษาปริญญาตรี ของมหาวิทยาลัยภาครัฐในจังหวัดปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระดนัย เตชะปญฺโญ. (2561). การเสริมสร้างจิตสำนึกในการรักษาประเพณีทางพระพุทธศาสนาสำหรับเยาวชน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 27. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Downloads

Published

17-01-2024

How to Cite

Sriwichittra Meenangua, Raweerose Sricompa, & Phromares Kaewmola. (2024). กระบวนการเสริมสร้างจิตสาธารณะของวัดและชุมชนในพื้นที่สาธารณะอำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 6(1), 1–13. Retrieved from https://ojs.mcupr.ac.th/index.php/jgrp/article/view/101

Issue

Section

Research Articles: บทความวิจัย