บทบาทด้านการสาธารณสงเคราะห์ของพระภาวนาธรรมาภิรักษ์ (หลวงพ่อรักษ์ อนาลโย) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

Authors

  • Phra Watchara Sīlasuddho Graduate of Mahachulalongkornrajavidyalaya Phayao Campus

Keywords:

บทบาทพระสงฆ์, การสาธารณสงเคราะห์, พระภาวนาธรรมาภิรักษ์ (หลวงพ่อรักษ์ อนาลโย)

Abstract

งานวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวกับบทบาทด้านการสาธารณสงเคราะห์ของพระสงฆ์ 2) ศึกษาบทบาทด้านการสาธารณสงเคราะห์ของ  พระภาวนาธรรมาภิรักษ์ (หลวงพ่อรักษ์ อนาลโย) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ 3) ศึกษา  ผลการดำเนินงานด้านการสาธารณสงเคราะห์ของภาวนาธรรมาภิรักษ์ (หลวงพ่อรักษ์ อนาลโย) เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลัก เป็นการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (Purposive Sample) จำนวน 10 รูป/คน โดยทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณา ผลการศึกษา พบว่า

  1) แนวคิดและทฤษฎีที่เกี่ยวกับบทบาทด้านการสาธารณสงเคราะห์ของพระสงฆ์ พบว่า พระสงฆ์มีบทบาทและมีหน้าที่เป็นผู้นำชุมชน เป็นศูนย์รวมทางด้านจิตใจ และมีส่วนร่วมในการชักชวนประชาชนให้เข้ามามีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรมร่วมกับสังคม ช่วยเหลือสังคมตามบทบาทและหน้าที่ของพระสงฆ์

 2) บทบาทด้านสาธารณสงเคราะห์ของพระสงฆ์ของพระภาวนาธรรมาภิรักษ์    (หลวงพ่อรักษ์ อนาลโย) ที่มีต่อสาธารณชน ได้แก่ ด้านกิจกรรมที่วัดจัดเพื่อประโยชน์ส่วนรวม ด้านกิจกรรมช่วยพัฒนาชุมชนและสังคม ด้านการสร้างสาธารณสมบัติ ด้านการช่วยเหลือประชาชนที่ประสบภัย และด้านการจัดพื้นที่ในวัดเพื่อให้บริการแก่ประชาชน

3) ผลการดำเนินงานด้านการสาธารณสงเคราะห์ของภาวนาธรรมาภิรักษ์ (หลวงพ่อรักษ์ อนาลโย) ได้แก่ การตั้งสำนักปฏิบัติปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยาแห่งที่ 13 เพื่อจัดค่ายพุทธบุตร ให้กับนักศึกษา เพื่อปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรมให้กับนักศึกษาให้ถึงพร้อมด้วยกาย วาจา ใจ และผลงานของท่านเป็นที่ประจักษ์และยอมรับจากทุกภาคส่วน

References

กรมการศาสนา. (2528). พระราชบัญญัติ กฎ ระเบียบและคำสั่งของคณะสงฆ์. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์การศาสนา.

กิรติ ศรีวิเชียร. (2526). การพัฒนาวัดของกรมการศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรมศาสนา.

คณาจารย์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2551). มนุษย์กับสังคม. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

จำนง อดิวัฒนสิทธิ์ และคณะ. (2551). สังคมวิทยาตามแนวพุทธศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

พระเทพปริยัติสุธี (วรวิทย์ คงฺคปญฺโญฃ). (2540). เอกสารประกอบคำบรรยายเรื่องการคณะสงฆ์และการพระศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมญาณมุนี (กิตติ กิตฺติทินฺโน). (2526). วัดจะช่วยชาวบ้านได้อย่างไร การแสวงหาเส้นทางการพัฒนาชนบทของพระสงฆ์ไทย. กรุงเทพมหานคร: เอกสารอัดสำเนา.

พุทธทาส อินทปัญโญ. (2538). ธัมมิกสังคมนิยม. กรุงเทพมหานคร : สยามประเทศ.

ภัทรพร สิริกาญจน์. (2535). “หน้าที่ของพระสงฆ์ตามพุทธบัญญัติ: แนวคิดและบทบาทของพระคำเขียน สุวณฺโณ ในการพัฒนาชุมชน”. งานวิจัยจากทุนสนับสนุนของสถาบันไทยคดีศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุทธิพงศ์ ตันตยาพิศาลสุทธิ์. (2541). พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ กฎกระทรวง กฎมหาเถรสมาคม พร้อมด้วยระเบียบและคำสั่งมหาเถรสมาคมเกี่ยวกับการคณะสงฆ์และการศาสนา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์กรมการศาสนา.

Downloads

Published

17-01-2024

How to Cite

Phra Watchara Sīlasuddho. (2024). บทบาทด้านการสาธารณสงเคราะห์ของพระภาวนาธรรมาภิรักษ์ (หลวงพ่อรักษ์ อนาลโย) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 6(1), 74–87. Retrieved from https://ojs.mcupr.ac.th/index.php/jgrp/article/view/106

Issue

Section

Research Articles: บทความวิจัย