ความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ในชีวิตประจำวันของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่

Noparat Techapunratanakul; Parichat Buacharorn; Kanitta Lungkapin; Pawanrat Buochareon

Authors

Noparat Techapunratanakul Faculty of Sciences and Agricultural Technology Rajamangala University of Technology Lanna Chiang Mai
Parichat Buacharorn Faculty of Sciences and Agricultural Technology Rajamangala University of Technology Lanna Chiang Mai
Kanitta Lungkapin Faculty of Business Administration and Liberal Arts Rajamangala University of Technology Lanna Chiang Mai
Pawanrat Buochareon Faculty of Liberal Arts, Maejo University

Keywords:

ความวิตกกังวลในการเรียน, ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร, ปริญญาตรี

Abstract

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันของนักศึกษา 2) เปรียบเทียบระดับความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาเชียงใหม่ ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ภาคเรียนที่ 1 ประจำปีการศึกษา 2562 จำนวน 323 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการวิจัยพบว่า

ผลการวิจัย

นักศึกษาที่เรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน มีความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านการพูด มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับปานกลาง รองลงมาคือ ด้านการเขียน มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับปานกลาง และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ ด้านการฟัง มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับน้อย
นักศึกษาที่เรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันที่จำแนกตามเพศ อายุ โรงเรียน/วิทยาลัยที่จบมา ที่ตั้งของโรงเรียน/วิทยาลัยที่จบมา และคะเนนเฉลี่ยวิชาภาษาอังกฤษ ต่างกัน มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 สำหรับคณะที่นักศึกษากำลังศึกษาอยู่ นักศึกษามีความวิตกกังวลเกี่ยวกับการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน โดยภาพรวมและรายด้านแตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05

References

เกศนีย์ มากช่วย และคณะ. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9 วันที่ 20 – 21 กรกฎาคม 2561 (หน้า 131 – 143). สงขลา : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

เจนจิรา ชัยปาน และคณะ. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนหลักสูตร สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล ชั้นปีที่ 4. ภาคนิพนธ์ปริญญาศิลปะศาสตร์บัณฑิต. สงขลา : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ศรีวิชัย.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ : บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : สุวิริยาสาส์น.

ปิยนุช อุดมเกียรติสกุล. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเอกชน จังหวัดปทุมธานี. การประชุมวิชาการและเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 3 ก้าวสู่ทศวรรษที่ 2 : บูรณาการงานวิจัย ใช้องค์ความรู้ สู่ความยั่งยืน วันที่ 17 มิถุนายน 2559 (หน้า 864 – 868). นครราชสีมา : วิทยาลัยนครราชสีมา.

ศิรินันท์ นุยภูเขียว. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อความวิตกกังวลในการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 : กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี. 12(28), 231 – 243.

Authors

Keywords:

Abstract

References

Downloads

Published

How to Cite

Issue

Section

License

ISSN

Editor in Chief

INDEXED IN

counter

Current Issue