การจัดการแหล่งเรียนรู้การท่องเที่ยวเชิงศาสนาของวิหารเทพสถิตพระกิติเฉลิม จังหวัดชลบุรี

Abstract

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดการแหล่งเรียนรู้การท่องเที่ยวเชิงศาสนาของวิหารเทพสถิตพระกิติเฉลิม จังหวัดชลบุรี และ 2) เปรียบเทียบการจัดการแหล่งเรียนรู้การท่องเที่ยวเชิงศาสนาตามทัศนะของนักท่องเที่ยวชาวไทย โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยววิหารเทพสถิตพระกิติเฉลิม จังหวัดชลบุรี ใช้สูตรของ Cochran และเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ จำนวน 400 คน

ผลการวิจัย พบว่า นักท่องเที่ยวชาวไทยส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์ในการมาท่องเที่ยว คือ เพื่อกราบไหว้ สิ่งบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ การจัดการแหล่งเรียนรู้การท่องเที่ยวเชิงศาสนาของวัดจีน ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (= 3.47) โดยด้านสถานที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (= 3.95) ในประเด็นสถาปัตยกรรมจีนสวยงามและมีคุณค่า และโบราณสถานที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ทางศาสนา รองลงมาคือ ด้านกิจกรรมของแหล่งท่องเที่ยว ด้านแหล่งข้อมูลข่าวสาร ด้านสิ่งดึงดูดใจ ด้านบุคลากร และด้านการเข้าถึง ตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบการจัดการแหล่งเรียนรู้การท่องเที่ยวเชิงศาสนาพุทธสถานวัดจีน พบว่า นักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีอาชีพ และรายได้แตกต่างกัน มีทัศนะเกี่ยวกับการจัดการแหล่งเรียนรู้การท่องเที่ยวเชิงศาสนาของวิหารเทพสถิตพระกิติเฉลิม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05