การพัฒนาสื่อและนวัตกรรมการสอนแบบบูรณาการของครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่

Abstract

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ความรู้ด้านสื่อและนวัตกรรมการสอน แบบบูรณาการของครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ 2) เพื่อพัฒนาสื่อและนวัตกรรมการสอนแบบบูรณาการของครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ และ   3) เพื่อนำสื่อและนวัตกรรมไปใช้ในการเรียนการสอนแบบบูรณาการของครูพระสอนศีลธรรม ในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mix method) ทั้งวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) วิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) และวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) กับเครือข่ายครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ โดยการลงพื้นที่สำรวจ จำนวน 25 อำเภอ ในเขตพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่

ผลการวิจัย พบว่า 1) ครูพระสอนศีลธรรมยังขาดทักษะองค์ความรู้พื้นฐานด้านสื่อและนวัตกรรม ไม่ชำนาญการใช้สื่อและนวัตกรรมที่ทันสมัยรวมถึงขาดความชำนาญในการผลิตสื่อโดยเฉพาะสื่อที่สอดคล้องกับเนื้อหาที่มีความหลากหลายและเหมาะสมกับช่วงชั้นเรียน 2) ความเหมาะสมของสื่อและนวัตกรรมการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.76, S.D. = 0.71) ประสิทธิภาพของสื่อและนวัตกรรมการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้น   มีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.53/83.06 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนด 80/80 ดัชนีประสิทธิผลของสื่อและนวัตกรรมการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นต่อความก้าวหน้าในการเรียนรู้สูง 0.75 คิดเป็นร้อยละ 75 และ นักเรียนมีความพึงพอใจต่อสื่อและนวัตกรรมการเรียนการสอนที่พัฒนาขึ้นโดยรวมอยู่ในระดับมาก (= 3.76, S.D. = 0.01) ผลวิเคราะห์การสังเกตพฤติกรรมระหว่างการอบรมของนักเรียน ด้านพุทธิพิสัย จิตพิสัย และทักษะพิสัย เป็นไปตามสมมติฐานมีการพัฒนาขึ้นทั้ง 3 ด้าน 3) ครูพระสอนศีลธรรมได้นำสื่อและนวัตกรรมมาใช้ในการแก้ปัญหาในการเรียนการสอน และความรู้ที่ได้มาจัดระบบ และพัฒนาให้มีความทันสมัย เพื่อนำไปบูรณาการกับการเรียนการสอนให้มีประสิทธิภาพสูงสุด