ศึกษารูปแบบการพัฒนาศักยภาพครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน จังหวัดเชียงใหม่

Abstract

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาองค์ความรู้และวิเคราะห์รูปแบบพัฒนาศักยภาพครูพระสอนศีลธรรม 2) เพื่อพัฒนารูปแบบศักยภาพครูพระสอนศีลธรรมแบบบูรณาการในโรงเรียน จังหวัดเชียงใหม่ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางและขยายผลรูปแบบในการพัฒนารูปแบบศักยภาพครูพระสอนศีลธรรมแบบบูรณาการในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ เป็นการวิจัยผสานวิธีทั้งการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) และการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) กับเครือข่ายครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ โดยการลงพื้นที่สำรวจ จำนวน 25 อำเภอ ในเขตพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่

ผลการวิจัย พบว่า 1) องค์ความรู้และวิเคราะห์รูปแบบพัฒนาศักยภาพครูพระสอนศีลธรรม พบว่า มี 5 รูปแบบ 1. รูปแบบการปรับปรุงโครงสร้างในการบริหาร 2. รูปแบบแนวคิดการดำเนินโครงการ 3. รูปแบบการจัดการแบบมีส่วนร่วมกับการสร้างทีมงาน 4. รูปแบบการกระตุ้นให้เกิดความร่วมมือ (Mobilizing Commitment) 5. รูปแบบการเปลี่ยนแปลงวิสัยทัศน์เป็นการกระทำ (Shaping a Vision)  2) การพัฒนารูปแบบศักยภาพครูพระสอนศีลธรรมแบบบูรณาการในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ พบว่า ด้านวิธีการในการถ่ายทอดในการจัดกิจกรรม ความเหมาะสมของหลักสูตร จัดทำเป็นแนวทางเกี่ยวกับรูปแบบการพัฒนาศักยภาพครูพระสอนศีลธรรม และ 3) แนวทางและขยายผลรูปแบบศักยภาพครูพระสอนศีลธรรมแบบบูรณาการในโรงเรียนจังหวัดเชียงใหม่ พบว่า มีแนวทางการพัฒนารูปแบบศักยภาพ 2 แนวทาง ได้แก่ 1) แนวทางการพัฒนารูปแบบศักยภาพการศึกษาของพระสอนศีลธรรม 2) แนวทางการพัฒนาศักยภาพรูปแบบการอบรมเชิงปฏิบัติการ องค์ความรู้ของครูพระสอนศีลธรรมที่นำไปใช้ประโยชน์ที่ได้จากการวิจัยค้นพบความรู้ใหม่ที่เป็นรูปแบบความสัมพันธ์ขององค์ประกอบหลัก 4 องค์ประกอบ คือ 1. แนวคิดและหลักการในการทำงานของครูพระสอนศีลธรรมในจังหวัดเชียงใหม่ 2. การศึกษารูปแบบการพัฒนาศักยภาพครูพระสอนศีลธรรม 3. รูปแบบวิธีการที่เป็นกลยุทธ์การสอนในโรงเรียน 4. การพัฒนารูปแบบศักยภาพครูพระสอนศีลธรรม