การสร้างแบบวัดจิตวิญญาณความเป็นครูสำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ โดยใช้มาตรวัดเจตคติแบบนัยจำแนก
Keywords:
จิตวิญญาณ, แบบวัดจิตวิญญาณ, การสร้างแบบวัดAbstract
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อสร้างแบบวัดจิตวิญญาณความเป็นครูสำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ โดยใช้มาตรวัดเจตคติแบบนัยจำแนก 2) เพื่อทดสอบความสอดคล้องของโมเดลการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และ 3) เพื่อแปลผลคะแนนจิตวิญญาณความเป็นครูสำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มประชากร ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ จำนวน 3,224 คน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ที่ลงทะเบียนในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 จำนวน 458 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดจิตวิญญาณความเป็นครูสำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ โดยใช้มาตรวัดเจตคติแบบนัยจำแนก การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (CFA) ค่าอำนาจจำแนก (r) วิเคราะห์ค่าความเชื่อมั่น (rtt) และการแปลผลคะแนนโดยการแปลงคะแนนดิบให้อยู่ในรูปของคะแนนมาตรฐานเก้า (Stanine)
ผลการวิจัย
วัตถุประสงค์ที่ 1 พบว่าแบบวัดจิตวิญญาณความเป็นครูสำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ โดยใช้มาตรวัดเจตคติแบบนัยจำแนก ประกอบด้วย 7 องค์ประกอบหลัก 20 องค์ประกอบย่อย 79 ตัวบ่งชี้ จำแนกเป็น ความผูกพันระหว่างครูกับศิษย์ มี 2 องค์ประกอบย่อย 8 ตัวบ่งชี้ ความรักและศรัทธาในวิชาชีพ มี 2 องค์ประกอบย่อย 10 ตัวบ่งชี้ การมีจิตวิทยาในการสอน มี 3 องค์ประกอบย่อย 13 ตัวบ่งชี้ การเป็นแบบอย่างที่ดีมี 3 องค์ประกอบย่อย 12 ตัวบ่งชี้ การมีคุณธรรมและจริยธรรม มี 4 องค์ประกอบย่อย 13 ตัวบ่งชี้ การปฏิบัติตามบทบาท หน้าที่ มี 3 องค์ประกอบย่อย 11 ตัวบ่งชี้ และการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีและมีความเป็นกัลยาณมิตร มี 3 องค์ประกอบย่อย 12 ตัวบ่งชี้ โดยผ่านการประเมินคุณภาพความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาจากผู้เชี่ยวชาญจำนวน 5 คน มีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.60 – 1.00 ค่าความเชื่อมั่น มีค่าเท่ากับ 0.881, 0.927, 0.913, 0.918, 0.899, 0.928 และ 0.936 ตามลำดับ ค่าอำนาจจำแนก ตั้งแต่ 0.431 - 0.757 วัตถุประสงค์ที่ 2 พบว่า การวิเคราะห์โมเดลองค์ประกอบเชิงยืนยัน ทั้ง 7 องค์ประกอบหลัก มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ตัวบ่งชี้ขององค์ประกอบแต่ละตัวมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบเกิน 0.30 และมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 ทุกตัว ส่วนวัตถุประสงค์ที่ 3 พบว่าการแปลผลคะแนนจิตวิญญาณความเป็นครูสำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์นักศึกษาส่วนใหญ่มีจิตวิญญาณความเป็นครูสูง
References
กรมสามัญศึกษา. (2542). ครูแกนนำ : ต้นแบบปฏิรูปการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : การศาสนา.
กิตติเชษฐ์ ธนาพรชัยพงษ์. (2548). การศึกษาการรับรู้และความคิดเห็นของนายทหารสัญญาบัตรกองทัพเรือ ต่อการปฏิรูปกองทัพเรือ (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
จรูญ ขาวสีจาน. (2542). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของครูอุตสาหกรรมศึกษาตามทัศนะของผู้บริหาร ผู้สอน และนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตจังหวัดสกลนคร นครพนม และมุกดาหาร. สกลนคร (รายงานการวิจัย). สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ธีรวัฒน์ เลื่อนฤทธิ์. (2552). การพัฒนาตัวบ่งชี้คัดสรรการปฏิบัติงานมาตรฐานวิชาชีพครู (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต) กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรศักดิ์ อัครบวร. (2544). ความเป็นครูไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ ก.พลพิมพ์ (1996) จํากัด.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล : สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประไพ สิทธิเลิศ. (2542). ความเป็นครู. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา.
พรรณอร อุชุภาพ. (2547). สถาบันวิชาชีพและการพัฒนาวิชาชีพครู. สกลนคร : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
มานี แสงหิรัญ. (2554). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อนักศึกษาในการเลือกเรียนคณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. อุตรดิตถ์ : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ระพินทร์ โพธิ์ศรี. (2560). หลักการวัดและประเมินผลการเรียนรู้. อุตรดิตถ์ : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
วิชิตพงศ์ ณ ป้อมเพชร. (2553). ปฏิรูปการศึกษา แนวคิดและข้อเสนอแนะ. กรุงเทพฯ : วศิระ.
วิไล ตั้งจิตสมคิด. (2544). การศึกษาและความเป็นครูไทย. กรุงเทพฯ : โอ.เอส.พร้นติ้งเฮ้าส์.
____________. (2554). ความเป็นครู. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฏีการทดสอบแบบดั้งเดิม (Classical Test Theory). พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุชีรา ภัทรายุตวรรตน์. (2548) คู่มือการวัดทางจิตวิทยา = Manual of psychological testing. กรุงเทพฯ : เมดิคัล มีเดีย.
สุริยา ฆ้องเสนาะ. (2557). รายงานการวิจัยแนวทางการพัฒนาการศึกษาการศึกษาไทยกับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21 : บทบาทของครูไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
เสรี ชัดแช้ม. (2547). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน. วารสารวิจัยและวัดผลการศึกษา, 2(1), 15-42.
อมรรัตน์ แก่นสาร. (2558). การพัฒนาตัวบ่งชี้จิตวิญญาณความเป็นครู ของครูสังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Journal of Graduate Studies Review MCU Phrae Campus

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.


