ผลการใช้กิจกรรรมแนะแนวตามกลวิธีเมตาคอกนิชันเพื่อเสริมสร้างการรับรู้ความสามารถของตนเองและทักษะการตัดสินใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5
Keywords:
กิจกรรมแนะแนวตามกลวิธีเมตาคอกนิชัน, การรับรู้ความสามารถตนเอง, ทักษะการตัดสินใจAbstract
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการรับรู้ความสามารถของตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และ 2) เปรียบเทียบทักษะการตัดสินใจของนักเรียนระดับ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ดำเนินการทดลองตามแผนการวิจัยแบบ One Group Pretest - Posttest Design กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/7 จำนวน 30 คน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563 โรงเรียนศรีสวัสดิ์วิทยาคาร จังหวัดน่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยในครั้งนี้ ได้แก่ 1) แผนหน่วยการจัดกิจกรรมแนะแนว ตามกลวิธีเมตาคอกนิชัน 2) แบบประเมินการรับรู้ความสามารถของตนเอง 3) แบบวัดทักษะการตัดสินใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย (M ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน (t-test dependent)
ผลการวิจัยที่พบว่า
1) การรับรู้ความสามารถของตนเองของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 หลังเข้าร่วมกิจกรรมแนะแนวตามกลวิธีเมตาคอกนิชันสูงกว่าก่อนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05
2) ทักษะการตัดสินใจของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 หลังเข้าร่วมกิจกรรมแนะแนวตามกลวิธีเมตาคอกนิชันสูงกว่าก่อนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05
References
กรมการจัดหางาน. (2559). คู่มือการเตรียมความพร้อมก่อนเข้าสู่ตลาดแรงงาน กระบวนการช่วยให้ผู้รับบริการแนะแนว รู้ทิศทางตลาดแรงงาน. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ :กระทรวงแรงงาน.
กระทวงศึกษาธิการ. (2554). แผนยุทธศาสตร์การแนะแนวระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11(พ.ศ. 2555 - 2559). กรุงเทพฯ : สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
กมลวรรณ จีนหน่อ. (2553). การใช้กิจกรรมแนะแนวเพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตด้านการจัดการเรียน เวลาและความสัมพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษามหาบัณฑิต). เชียงใหม่ :มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
กลุ่มพัฒนาระบบการแนะแนว. (2563). แนวทางการจัดกิจกรรมแนะแนวในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาด ของไวรัสโคโรนา 2019 สายพันธุ์ใหม่ (COVID - 19). กรุงเทพฯ :สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
กองวิจัยตลาดแรงงาน. (2557). การเตรียมความพร้อมเพื่อการศึกษาต่อ ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 และปีที่ 6 (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ : กองวิจัยตลาดแรงงาน กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน.
กีรติ วงศ์ทองศรี. (2555). การตัดสินใจ . วารสารบริหารธุรกิจเทคโนโลยีมหาปริทัศน์. 2(2), 28-30.
จันทร์เพ็ญ สุวรรณคร. (2558). กระบวนทัศน์การจัดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างการใช้ทักษะชีวิตและอาชีพ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ญาณิกา ลาประวัติ และคณะ. (2557). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุการรับรู้ความสามารถของตนเองและเมตาคอกนิชันส่งผลต่อความคาดหวัง ในความสามารถของตนและผลของการกระทำของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วิทยาลัยวิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา. 11(2), 75-85.
ดวงกมล โนนจุ้ย. (2557). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กลวิธีอภิปัญญาที่มีต่อวามสามารถในการตัดสินใจและแก้ปัญหาเรื่อ แรง และการเคลื่อนที่ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษามหาบัณฑิต). พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยนเรศวร.
บุณฑริกา ลิ่มเฉลิมวงศ์. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนของผู้ปกครองด้านอาชีพและความลังเลใจในการในการเลือกเส้นทางอาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยมีการรับรู้ความสามารถตนเองในกรตัดสินใจเป็นตัวแปรส่งผ่าน (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พันธุ์ทิพย์ พัชรพงศ์พรรณ. (2556). การรับรู้ความสามารถแห่งตนในการตัดสินใจเลือกอาชีพของนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มาเรียม นิลพันธ์. (2558). วิจัยทางการศึกษา Research Methodology in Education. นครปฐม : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิทยากร เชียงกูล. (2559). รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2557/2558 จะปฏิรูปการศึกษาให้ทันโลกในศตวรรษที่ 21 อย่างไร. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ : พิมพ์ดีการพิมพ์ จำกัด.
ศรสลัก นิ่มบุตร. (2563). ประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเอง ต่อพฤติกรรมการตั้งเป้าหมายทางการเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิต แห่งหนึ่ง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์วไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. 15(1), 72-86.
ศิริพรรณ ศิริบุญนาม. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งเสริมความสามารถ ในการตัดสินใจ เกี่ยวกับประเด็นปัญหาทางวิทยาศาสตร์กับสังคม สำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สมาคมแนะแนวแห่งประเทศไทย. (2559). การออกแบบกิจกรรมแนะแนวที่เน้นการพัฒนาทักษะ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สรวงพร กุศลส่ง, มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งเสริมยุทธวิธีการรู้คิด สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 19(1), 114-130.
สุวิทย์ เมษินทรีย์ และคณะ. (2557). การกำหนดแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทย กับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21 (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
อมรรัตน์ เฉยงาม. (2550). การศึกษากระบวนการเมต้าคอกนิชันผ่านการสื่อสารด้วยเว็บล็อก ในการเรียนรู้โดยใช้ ปัญหาเป็นหลักของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุษณีย์ แจ่มใส. (2551). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัยรังสิต (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
Bandura, A. (1977). Social Cognitive Theory. Englewood Chiffs, NJ: Prentice-hall.
Bandura, Albert. (1986). Social foundations of thought and action A social cognitive theory. Eglewood cliffs, NJ : prentice-Hall.
Bandura, A. (1997). Personal efficacy in psychobiologic functioning. In G. V. Caprara (Ed.), Bandura: A leader in psychology Milano, Italy: Franco Angeli. pp. 43-66.
Beyer, Barry K. (1987). Practical strategies for the teaching of thinking. Boston: Allyn and Bacon.
Erikson, Erik H. (1968). Identity, Youth, and Crisis. New York : W.W. Norton.
Flavell, J. H. (1979). Metacognition and Cognitive Monitoring. American Psychologist. 34,10: 906-911.
Gelatt, H. B. (1962). Decision-making: A conceptual frame of reference for counselling. Journal of Counselling Psychology. 9(3), 240–245.
Luthans, F., Avolio, B. J., & Norman, S. M. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology, 60(3), pp. 541-572.
O’Neil & Abedi (1996). Reliability and Validity of a State Metacognitive Inventory: Potential for Alternative Assessment.The Journal of Educational Research 89(4). pp. 234-245. March 1996.
Schunk, D. H., & Zimmerman, B. J. (Eds.). (1994). Self-regulation of learning and performance: Issues and educational applications. Educational Psychologist : Lawrence Erlbaum Associates, Inc. 32(4): pp. 307-308.
Schunk, D. H., & Hanson, A. R. (1985). Peer models: Influence on children's self-efficacy and achievement. Journal of Educational Psychology, 77, pp. 313-322.
Slavin, Robert E. (2003). Educational Psychology. 7th edit John Hopkins University.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Journal of Graduate Studies Review MCU Phrae Campus
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
