การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองนครนายก

Abstract

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)  ศึกษาสภาพทั่วไปต่อการส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองนครนายก  2) เปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์ อำเภอเมืองนครนายก จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) นำเสนอการประยุกต์หลักพุทธธรรมในการส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์ อำเภอเมืองนครนายก วิธีดำเนินการวิจัยแบบผสานด้วยวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากประชากร 400 รูป ผู้ให้ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ จำนวน  รูปหรือคน เก็บรวบรวมข้อมูล์โดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test F-test การสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

          ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพทั่วไปต่อการส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์ อำเภอเมืองนครนายกการบริหารจัดการการส่งเสริมปกครองคณะสงฆ์เป็นไปด้วยความเรียบร้อยถูกต้อง เหมาะสม บริสุทธิ์ยุติธรรม เป็นไปตามหลักของพระธรรมวินัย กำหนดตำแหน่งหน้าที่สายการบังคับบัญชาในองค์การคณะสงฆ์อย่างเหมาะสมกับคุณสมบัติ ความรู้ ความสามารถ มีความเข้าใจในเรื่องการปกครองคณะสงฆ์ให้ทันต่อยุคการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี ปกครองพระภิกษุสามเณร ตลอดจนคฤหัสถ์ที่อยู่ภายในวัดให้ประพฤติปฏิบัติตนให้ถูกต้องเรียบร้อยดีงาม ผู้มีหน้าที่บริหารปกครองวัดเป็นตัวจักรสำคัญในความเจริญของพระพุทธศาสนาและการพัฒนาวัดให้เป็นศูนย์กลางของชุมชน 2) การเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์ อำเภอเมืองนครนายก พระสงฆ์ที่มีอายุ พรรษา ระดับการศึกษา ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง ต่างกันมีความคิดเห็นต่อการส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์ ไม่แตกต่างกัน 3) การนำเสนอการบูรณาการการประยุกต์หลักพุทธรรมเพื่อส่งเสริมการปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองนครนายก ด้วยการทำความดีต่อกัน สนับสนุนช่วยเหลือกัน รู้จักสัมมาคารวะไม่เบียดเบียนหรือรังแกกัน ไม่ทำร้ายกันให้ได้รับความทุกข์ การเข้าไปมีน้ำใจช่วยเหลือกันทางกายทั้งต่อหน้าและลับหลัง เห็นคุณค่าในตัวเพื่อนมนุษย์ ให้ความสนใจในความทุกข์สุขของผู้อื่น แสดงไมตรีและความหวังดีต่อเพื่อนร่วมวัด เพื่อนร่วมงาน ร่วมชุมชน ด้วยการช่วยเหลือกิจธุระต่าง ๆ โดยเต็มใจ แสดงออกด้วยกิริยาอาการสุภาพ การกระทำประโยชน์ให้กับส่วนรวม