การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมเพื่อเสริมสร้างความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อมโดยใช้ชุมชนเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
Keywords:
การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม, ความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อม, การจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานAbstract
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม การจัดการสิ่งแวดล้อมโดยชุมชน เพื่อเสริมสร้างความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อม โดยใช้ชุมชนเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยพะเยา 2) เพื่อศึกษาผลการใช้หลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม เพื่อเสริมสร้างความตระหนักต่อการจัดการสิ่งแวดล้อม โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังการเรียนตามหลักสูตร โดยแบ่งเป็น2.1 ศึกษาความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อม 2.2 เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน 3) เพื่อศึกษาความคิดเห็นของผู้เรียนต่อหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม เพื่อเสริมสร้างความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อม โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 1ดำเนินการตามแผนการจัดการเรียนรู้ตามแบบแผนการวิจัยกลุ่มเดียวทดสอบ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง แผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อม แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบสอบถามความคิดเห็นของผู้เรียนต่อหลักสูตร สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า (t-test)
ผลวิจัยพบว่า
1) ข้อมูลพื้นฐานของครู นักเรียนและผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ต้องการส่งเสริมและพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติมในเรื่องสิ่งแวดล้อม อยู่ในระดับมากที่สุดคือ (สิ = 7.53, SD=1.097)
2) ผลการใช้หลักสูตร พบว่า
2.1) ผู้เรียนมีความตระหนักต่อสิ่งแวดล้อมคิดเป็นร้อยละ 115.75 ระดับคะแนนคุณภาพมากที่สุด
2.2) ผลการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05
3) ความคิดเห็นของผู้เรียนต่อการเรียนรู้หลักสูตรอยู่ในระดับมาก
References
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2558). คนตัดสินใจเพื่อสิ่งแวดล้อมได้อย่างไร. กรุงเทพมหานคร : ส.ไพบูลย์การพิมพ์.
กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. (2594). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544.กรุงเทพมหานคร : พัฒนาคุณภาพวิชาการ (พว).
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). ตัวชี้วัดและหลักสูตรแกนกลาง (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560)ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักคณะกรรมการศึกษาชั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทยจำกัด.
ชวลิต ชูกำแพง. (2561). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตร : แนวคิดและกระบวนการ(CURRICULUM RESEARCH AND DEVELOPMENT CONCEPT AND PROCESพิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). กรวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
ปัทมา เล็กยินดี. (2558). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะการแปลความ และทักษะการตีความเรื่อง สิ่งแวดล้อมในภูมิภาค ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5ด้วยรูปแบบชิปปา (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร :มหาวิทยาลัยศิลปากร
ปิยะธิดา สารเจริญ.(2561). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาเพิ่มเติม กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี เรื่อง การทำขนมจีนแป้งหมัก สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนพงสะตือ (รัฐ - ประชาสรรค์ (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). ลพบุรี : มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี.
ศรัณย์ อัมระนันท์. (2558). ผลของการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้โดยเน้นการใช้คำถามระดับสูง เรื่อง พันธะโคเวเลนต์ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการให้เหตุผลทางวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต). ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
สงัด อุทรานันท์. (2532). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร :โรงพิมพ์มิตรสยาม.
สมปอง จันทคง. (2556). ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการเรียนการสอน. เรียกใช้เมื่อ 11กันยายน2556 จาก http://www.kroobannok.com/blog/35280.
สุมาลี ชัยเจริญ. (2560). การออกแบบสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ขั้นสูง ฉบับปรับปรุง. เอกสารคำสอนรายวิชา 212931. ขอนแก่น : คณะศึกษาศาสตร์.
วิจารณ์ พานิช. (2557). นวัตกรรมสู่การเป็นประเทศแห่งการศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 10 กุมภาพันธ์2563. จาก https://www.gotoknow.org/posts/565909
วิไลภรณ์ ฤทธิคุปต์,(2561). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน : กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพของครูในศตวรรษที่ 21Community-Based Learning : Effective Pedagogy Strategies for Teachers in the 21st Century. เรียกใช้เมื่อ10 กุมภาพันธ์ 2563. จาก https//so01.tcithaijo.org/index. php/crrugdsejournal/ article/download/169135/121675/
C.H. Swanepoel C.P.C. Chacko C.P. Loubser Published. (2001). เรียกใช้เมื่อ1 กุมภาพันธ์ 2563. จาก https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/13504622.2020.1750567.
Eisenkraft, A. (2003). Expanding the 5E model: A proposed 7E model emphasizes"transfer of learning" and the importance of eliciting prior understanding. [Teacher Practitioner]. The Science Teacher. 70, 56-59.
Melaville, A, Berg, A. C., & Blank, M. J. (2 0 1 5 ) . Community-based learning :Engaging students for success and citizenship.Partnership/Community.Paper40. (2563, สื่อออนไลน์) เรียกใช้เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2563. จาก http://digitalcommons.unomaha.edu/ slcepartnerships/40.
Kim, Beaumie. (2013). Social constructivismRetrieved April 26,2013. เรียกใช้เมื่อ1 กุมภาพันธ์ 2563. จาก http://eplt.coe.uga.edu/index.php?title= SocialConstructivism
Kurt Lewin. (1951). Field Theory in Social Science : Selected Theoretical Papers.
Oliva, P.F. (2009). Developing the Curriculum (7thed.). Boston : Allyn and Bacon.
Taba, Hilda. (1962). Curriculum development theory and practice. New York :Harcourt, Brace and World.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Journal of Graduate Studies Review MCU Phrae Campus
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
