This is an outdated version published on 30-01-2024. Read the most recent version.

โรงเรียน Stand Alone : คุณภาพของการศึกษาพื้นที่ห่างไกล

Authors

  • Wimonsiri Prathueang Phrae Primary Educational Service Area Office 1

Keywords:

โรงเรียน Stand Alone, คุณภาพของการศึกษา, พื้นที่ห่างไกล

Abstract

การจัดการศึกษาที่มีคุณภาพและมีประสิทธิภาพต้องดำเนินไปอย่างต่อเนื่องให้ทันกับยุคสมัยที่เปลี่ยนไป โรงเรียนเป็นสถาบันที่สำคัญในการจัดการศึกษา โรงเรียนขนาดเล็กมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากอัตราการเกิดของประชาชนลดต่ำลง ส่งผลต่อคุณภาพนักเรียนและประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ การบริการจัดการโรงเรียนขนาดเล็กจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง จึงมีการบริหารจัดการโรงเรียนคุณภาพของชุมชนเพื่อลดความเหลื่อมล้ำและเพิ่มโอกาสทางการศึกษาของนักเรียน การจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความสามารถของผู้เรียนนั้นทำได้หลายวิธี ซึ่งผู้บริหาร ครู และชุมชนต้องเข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการเรียนรู้เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้เรียนที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกลทุรกันดาร พื้นที่สูงบนเกาะ  หรือการคมนาคมไม่สะดวกที่ไม่สามารถไปเรียนรวมกับโรงเรียนอื่นได้มีการพัฒนาทักษะที่หลากหลาย สร้างโอกาสในการพัฒนาทักษะทางสังคม ส่งเสริมทักษะอาชีพและการมีงานทำ ทั้งนี้ทุกภาคส่วนจะต้องมีส่วนร่วมในการส่งเสริม สนับสนุนและบริหารจัดการเรียนรู้ในทุกกิจกรรมที่จะช่วยให้เกิดการพัฒนาคุณภาพการศึกษาในโรงเรียน Stand Alone เพื่อประโยชน์สูงสุดต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน ซึ่งไม่จำกัดคุณภาพ การศึกษาแต่ในสังคมเมือง

References

กัญจน์ชญาน์ พลอยแสงฉาย, และจุมพจน์ วนิชกุล. (2560). รูปแบบการพัฒนาโรงเรียนมาตรฐานสากล สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

กรมวิชาการ. (2542). แนวคิดและนโยบายกระทรวงศึกษาธิการพื้นฐานการปฏิรูปการศึกษาเพื่อประชาชน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

ดวงจันทร์ แก้วงพงพาน. (2564). การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้ชุมชนเป็นฐานCommunity Based Leaming : CBL) เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และทักษะในศตวรรษที่ 21 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารสหวิทยาการเพื่อการพัฒนา. อุตรดิตถ์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

นิภาพรรณ เจนสันติกุล. (2564). กระบวนการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน : บทสะท้อนจากประสบการณ์และการเรียนรู้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มมร วิทยาเขตอีสาน. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย.

พัชรี สายบุญเยื้อน. (2564). นโยบายของภาครัฐกับแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำ. วารสาร มจร เลยปริทัศน์เลย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์เลย.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2552). การนิทศการสอน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สงัด อุทรานันท์. (2530). กรนิเทศการศึกษา หลักการทฤษฎีและปฏิบัติ. มพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์มิตรสยาม.

สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ. (2559). การบริหารจัดการศึกษาโรงเรียนขนาดเล็ก. กรุงเทพ : สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ.

สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579.กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). รายงานการประชุมสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ. 3(4), 5.

Melaville, A, Berg, A C. and Blank M. J. (2015, May 20). Community-based learning :Engaging students for success and citizenship. Partnerships/Community.Paper 40. Retrieved on June 15,2018, from http://digitalcommonsunomaha.edu/slcepartnerships/40.

Downloads

Published

17-01-2024 — Updated on 30-01-2024

Versions

How to Cite

Wimonsiri Prathueang. (2024). โรงเรียน Stand Alone : คุณภาพของการศึกษาพื้นที่ห่างไกล. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 9(1), 241–262. Retrieved from https://ojs.mcupr.ac.th/index.php/jgrp/article/view/98 (Original work published January 17, 2024)

Issue

Section

Academic Article: บทความวิชาการ